Taizé , een gemeenschap die 75 jaar geleden ontstond

Overgenomen uit het blad Kerkinformatie

20 augustus 2015, dr. Arjan Plaisier, scriba van de generale synode van de Protestantse Kerk in Nederland

Vandaag - 20 augustus - is het 75 jaar geleden dat broeder Roger in Taizé ging wonen. Enkele broeders sloten zich bij hem aan. Het was het begin van de communiteit van Taizé. ​Afgelopen zondag zat ik in Taizé met driehonderd andere gasten en met de broeders in de buitenlucht aan een lange tafel. We braken het brood. We zwegen en luisterden naar de muziek, die altijd klinkt aan het begin van de maaltijd. Rondom ons de vrede van de bergen van de Bourgogne. In de middag verzamelden zich 6000 mensen op het gras voor een viering. 

Nada te turba. Bless the Lord, my soul. Laudate omnes gentes. Eenmaal. Vele malen. Tot het in je begint te zingen. Lezing uit Mattheüs. Kom tot mij allen die vermoeid en belast zijn. In het Engels, Frans, Hongaars, Koreaans, Noors, Russisch, enzovoorts. Dan stilte: 6000 mensen in stilte. Stilte in het middenpad waar deze keer alle broeders van de communiteit, ook uit landen als Korea, Bangladesh in een dubbele rij zitten, een witte strook in een veelkleurige menigte.  

Gericht op Christus

Taizé is een plaats van genade. Een plaats waar voor velen de hemel is opengegaan. Een plaats waar velen – vooral veel jonge mensen - de weg hebben gevonden naar de levende Christus. De opgestane Heer is het verborgen centrum van Taizé. En rond dit verborgen centrum bloeit een wonderlijk leven op. Al 75 jaar. Een vrouw schreef mij: ‘Zelf woonde ik tien jaar geleden in Taizé als vrijwilliger. Ik was er bij toen frère Roger stierf. Door de tijd die ik er gewoond heb en door het overlijden van frère Roger is Taizé een plek geworden die mij zeer dierbaar is. Een plek waar geleefd werd dat het leven sterker is dan de dood. Dat God groter is’. 

Taizé is een plaats waar zich in een verscheur-de wereld een gemeenschap vormde die mensen verbond. Een wereld van verzoening en vergeving. Een internationale wereld, waarin solidariteit werd verkondigd en geleefd en vrede werd gevonden en gevierd in een wereld van oorlog en geweld.
Taizé is een plaats waar christenen elkaar hebben herkend en het leven hebben gedeeld. Een plaats van ware oecumene. De gerichtheid op Christus oversteeg verschillen in tradities en bracht broeders en zusters bij elkaar die ge-scheiden waren door kerkmuren.  

De meest recente toetreding tot de gemeenschap is die van een Nederlander: Roeland Markus. Hij maakte de radicale keuze voor God en een leven in dienstbaarheid aan de gemeen-schap en aan alle mensen voor wie deze gemeenschap wil leven. Dag en nacht, jaar in jaar uit. Anderen waren hem voorgegaan, ook uit Nederland. 

Frère Roger

Afgelopen zondag was het 10 jaar geleden dat frère Roger werd gedood. Zijn opvolger, frère Alois bad: ‘God van erbarmen, wij danken u voor het leven van broeder Roger. In een wereld vaak verscheurd door geweld, wilde hij een gemeenschap beginnen die een gelijkenis was van verbondenheid. Wij prijzen u voor de manier waarop hij van de Opgestane Christus getuigde en voor zijn trouw tot aan de dood’. 

En altijd weer stromen ze toe, oude en vooral jonge mensen, en zetten hun tentje op en hoor je alle talen van de wereld. Hoe is het mogelijk dat Taizé deze plaats is, nu al 75 jaar? Er zijn veel redenen voor te bedenken. En na ze genoemd te hebben, blijft over te zeggen dat het een Godswonder is.  

Moge Taizé nog lang een plaats van genade zijn. God zegene de broeders.